Uzun zamandır ilk defa rüya gördüm

Rüya görmeyen insan sınıfından biri olarak rüya görüp bir de ayrıntısına kadar hatırlayınca bir garip oldum. Çok garip bir rüyaydı paylaşayım dedim;

Rüyamda kpps tercihleri belli oluyor. İnternette dolaşırken sanırım msnvari bir yerden yıllardır konuşmadığım arkadaşım Salimat haber veriyor açıklandı diye. Hangi siteden nereden bakıcam diye aranırken sanki okullardaki öğrenci sistemi otomasyonu gibi bir yere giriyorum. Giriş yapar yapmaz sol üstte küçük bir uçak resmi beliriyor, altında şu tarihte şuraya gidilecek tarzı birşeyler var ama okuyamıyorum. O uçak simgesini görür görmez müneccim gibi bir yere atandığımı anlıyorum Allah diye bağıracak gibi oluyorum. Babam başımda diyor ne oldu atandın mı? Dur diyorum hemen heyecan yapmayaım kesin bakalım. Sonra biryerlere tıklıyorum karşımda atanma sayfası, bakıyorum atanmışım. Atandığım yer de Ankara, adreste Ankara Tren garı yazıyor. Deli gibi seviniyorum. Babam Ankara olunca biraz burun kıvırıyor uzak filan diye ama tren garıysa iyi haydarpaşa gibi yerde çalışıcan diyor. Lan ben ilk atamada nasıl atandım puanım o kadar iyi değildi ki diye düşünerek tekrar kağıda bakıyorum. Kağıtta kpss puanının altında yabancı dil puanı diye birşey yazıyor sonra heaa diyorum kendimce kpds puanım da işe yaramış demekki..
Sonra geçerken yan odaya gözüm takılıyor kardeşim oturmuş üzgün duruyor başında annem, babam. Kulağıma; olsun bu sene tekrar dershaneye gidersin lafı çalınıyor. Anladığım kadarıyla üniversiteyi kazanamamış (halbu ki istediği yere ilk tercihten girdi).

Sonra bakıyorum birden askerdeyim, karakoumda (kimbilir belki de farklı rüya) yemekhanede masaları uzunlamasına eklemişler uc uca, askerler oturup sohbetleşiyor. Giriyorum içeri askerlere doğru yürüyorum bir bakıyorum tam ortada benden önce terhis alan 5 6 askerim oturuyor. Etraflarına daha acemi olanlar dizilmiş ortadakiler birşeyler anlatıyor onlarda dinliyor. Hepsinin suratı düşük. Muhabbet meğersem tekrar askerlik yapma muhabbetiymiş. Yaklaşıyorum iyice benden önce terhis alıp gitmiş olan üst devrelere sizin burda ne işiniz var oğlum diyorum. Askerlerimden pek sevdiğim yaşı benden büyük olan Özkan Kürkan bana doğru dönüyor sormayın komutanım yine getirdiler bizi diyor. Şok oluyorum, kafamdan kaynar sular dökülüyor ağzımdan tek bir kelime dahi çıkmıyor ama içimden isyan ediyorum. Bu nasıl iş lan diyorum adamlar bitirdi gitti kim getirdi bunları tekrar, böyle iş mi olur ben böyle adalete.. düzene.. sövüyorum içimden. Ama o sırada kendimi hiç düşünmüyorum içimden bir ses de demiyor ki aga senin burada işin ne sen askerliği bitirmedin mi?